راهنمای مقیاس هوش استنفورد - بینه (اجرا، نمره گذاری و تفسیر)

مقیاس هوش استنفورد - بینه به عنوان یکی از جامع ترین و کاربردی ترین ابزارهای اندازه گیری و سنجش سازه هوش بوده که در حیطه های روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی مطرح شده است. نسخه پنجم مقیاس هوش استنفورد - بینه در سال 2005 منتشر گردیده است. این ابزار مطابق با اصول و فنون روان سنجی در ایران استاندارد شده و می تواند نیمرخ هوشی را برای تمامی گروه های کودکان استثنایی ارائه نماید.

با استفاده از نسخه نوین هوش آزمای تهران-استنفورد- بینه، توان تشخیص و شناسایی ناتوانی یادگیری به دست آمده و به راحتی می توان در برنامه ریزی مداخلات آموزشی - بالینی از اطلاعات مرتبط با نیمرخ هوشی آزمودنی، بهره مند شد. همچنین در تشخیص و شناسایی کودکان با اختلال بیش فعالی توام با نقص توجه کاربردهای فزاینده ای را به نمایش گذاشته است.

این یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین آزمون‌های سنجش هوش عمومی (IQ) است که ابتدا بر پایه کار آلفرد بینه ساخته شد و سپس توسط لوییس ترمن در دانشگاه استنفورد بازنگری و استانداردسازی شد.

نسخه‌های جدیدتر (مثل نسخه پنجم – SB5) پنج حوزه را در دو بُعد ارزیابی می‌کنند :

ابعاد کلامی (Verbal) و غیرکلامی (Nonverbal) شامل :

1. استدلال سیالی (Fluid Reasoning)

2. دانش (Knowledge)

3. استدلال کمی (Quantitative Reasoning)

4. پردازش دیداری-فضایی (Visual-Spatial Processing)

5. حافظه کاری (Working Memory)

کاربردها :

• سنجش هوش کلی (IQ) و توانایی‌های شناختی

• تشخیص ناتوانی‌های یادگیری، تیزهوشی یا عقب‌ماندگی ذهنی

• کاربرد گسترده در آموزش، روان‌سنجی بالینی، و پژوهش